برای سالها، توصیه عمومی درباره فعالیت فیزیکی این بوده است که افراد باید روزانه دستکم ۱۰ هزار قدم بردارند تا سلامت خود را حفظ کنند. اما تحقیقات علمی جدید، این عدد را زیر سؤال برده و نشان دادهاند که حتی با برداشتن ۷ هزار قدم در روز نیز میتوان بهطور چشمگیری خطر مرگ و ابتلا به بیماریهای مزمن را کاهش داد. این یافتهها میتوانند تغییرات مهمی در نگرش عمومی نسبت به تحرک روزانه ایجاد کنند، بهویژه برای کسانی که رسیدن به عدد ۱۰ هزار را دستنیافتنی یا خستهکننده میدانند. پژوهشگران میگویند که کاهش این عدد هدف به ۷ هزار قدم، همچنان نتایج قابلتوجهی در ارتقای سلامت جسمی و روانی بههمراه دارد و از جنبه روانی نیز انگیزهبخشتر است.
به گزارش رسانه اخبار فناوری تک فاکس، جالب است بدانید که عدد ۱۰ هزار قدم در واقع ریشهای علمی ندارد و نخستینبار بهعنوان بخشی از یک کمپین تبلیغاتی برای فروش گامشمارها در ژاپن مطرح شد. با اینحال، پژوهشهای علمی طی سالهای اخیر تأیید کردهاند که این عدد کاملاً بیاساس هم نیست و پیادهروی در این سطح میتواند فواید فیزیکی فراوانی داشته باشد. اما نکته مهم اینجاست که رسیدن به سلامت پایدار، الزماً به پیمودن دقیق این تعداد قدم در روز وابسته نیست. دادههای تازه نشان میدهند که فواید سلامتی قابلملاحظهای حتی با قدمهای کمتر نیز حاصل میشود، بدون آنکه نیاز به اهداف سختگیرانه یا پیروی از الگوهای خشک و تبلیغاتی باشد.
در بسیاری از دستورالعملهای رسمی حوزه سلامت عمومی، شاخص قدمها مستقیماً بهعنوان معیار فعالیت فیزیکی مطرح نمیشود. بهعنوان مثال، سازمانهای بهداشتی در بریتانیا توصیه میکنند که افراد بزرگسال حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی با شدت متوسط یا ۷۵ دقیقه فعالیت شدید داشته باشند. اما در عمل، بسیاری از افراد درک دقیقی از مفاهیمی مانند «شدت متوسط» یا «فعالیت شدید» ندارند و نمیتوانند تشخیص دهند که آیا فعالیت آنها با این توصیهها همخوانی دارد یا خیر. در این شرایط، تعداد قدمها بهعنوان معیاری ساده، قابلاندازهگیری و ملموس، میتواند جایگزین مناسبی برای مفاهیم مبهم و پیچیده باشد.
ملودی دینگ، پژوهشگر دانشگاه سیدنی، در گفتوگویی با نیوساینتیست به این موضوع اشاره میکند که اکثر مردم در زندگی روزمره نمیتوانند با اطمینان بگویند که آیا به اندازه کافی فعال هستند یا نه. همین ابهام در تفسیر میزان فعالیت بدنی باعث شده است که بسیاری از توصیههای رسمی بیاثر بمانند. دینگ و همکارانش برای پاسخ به این چالش، یک فراتحلیل گسترده از ۵۷ مطالعه علمی منتشرشده بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ انجام دادند. این مطالعات روی صدها هزار نفر از بزرگسالان انجام شده بود که اکثراً در آغاز تحقیق، بدون بیماری خاصی بودند.
نتایج این بررسی بزرگ بهوضوح نشان میدهد که هرچه افراد از نظر فیزیکی فعالتر باشند، وضعیت سلامت جسمی و روانی بهتری خواهند داشت. اگرچه برداشتن روزانه ۱۰ هزار قدم اثربخشی بالاتری نسبت به ۷ هزار قدم دارد، اما عدد ۷ هزار نیز بهتنهایی با کاهش چشمگیر خطرات سلامتی همراه است. برای مثال، افرادی که روزانه حدود ۷ هزار قدم پیادهروی میکنند، در مقایسه با کسانی که تنها ۲ هزار قدم برمیدارند، تا ۴۷ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار میگیرند. همچنین خطر ابتلا به بیماریهای قلبی در آنها ۲۵ درصد و مرگ ناشی از این بیماریها ۴۷ درصد کاهش مییابد.
فواید پیادهروی منظم تنها محدود به قلب و عروق نیست. نتایج پژوهشها نشان میدهند که این میزان فعالیت روزانه میتواند خطر مرگ ناشی از سرطان را تا ۳۷ درصد کاهش دهد. همچنین، احتمال ابتلا به زوال عقل در افراد فعالتر تا ۳۸ درصد کمتر است. تأثیرات روانی نیز قابلتوجهاند؛ پیادهروی روزانه در سطح متوسط میتواند احتمال بروز علائم افسردگی را تا ۲۲ درصد کاهش دهد. این دادهها همگی نشان میدهند که تحرک فیزیکی منظم، نهتنها عامل محافظتی در برابر بیماریهای جسمی، بلکه ابزاری مؤثر برای بهبود کیفیت زندگی روانی نیز بهشمار میرود.
ملودی دینگ با وجود تأکید بر فواید گامهای کمتر، همچنان معتقد است که هدفگذاری روی عدد ۱۰ هزار قدم نباید کنار گذاشته شود. او تأکید میکند که این عدد میتواند بهعنوان یک نقطه اوج انگیزشی عمل کند. با اینحال، ۷ هزار قدم برای بسیاری از مردم، هدفی بسیار واقعگرایانهتر و قابلدستیابیتر است، بهویژه در میان افرادی که سبک زندگی کمتحرکتری دارند. این سطح از هدفگذاری میتواند شروع مناسبی برای ایجاد تغییر در الگوهای حرکتی باشد و گامی مؤثر در مسیر بهبود سلامت عمومی تلقی شود.
لارا فلمینگ، پژوهشگر دانشگاه تیساید نیز با این دیدگاه موافق است. او میگوید که عدد ۷ هزار قدم بهمراتب برای بسیاری از مردم تحققپذیرتر از هدف ۱۰ هزار قدمی است که اغلب در دستگاههای ردیاب سلامت بهطور پیشفرض تنظیم شده است. فلمینگ اشاره میکند که همین واقعگرایی میتواند باعث افزایش مشارکت عمومی در فعالیت فیزیکی و کاهش دلسردی ناشی از نرسیدن به هدفهای بالا شود. بهبیان دیگر، هدفهای منطقیتر، انگیزهبخشتر نیز هستند.
در نهایت، پژوهشگران تأکید میکنند که حتی اگر رسیدن به عدد ۷ هزار قدم هم دشوار بهنظر برسد، باز هم نباید تحرک بدنی را بهطور کامل کنار گذاشت. دادهها نشان میدهند که حتی برداشتن روزانه ۴ هزار قدم نیز میتواند تفاوت قابلملاحظهای در کاهش خطر مرگ ایجاد کند. در مقایسه با کسانی که تنها ۲ هزار قدم در روز راه میروند، افرادی که ۴ هزار قدم برمیدارند، تا ۳۶ درصد کمتر در معرض مرگ زودهنگام قرار دارند. این یافتهها پیام روشنی دارند: هر قدمی مهم است و هر میزان حرکت، هرچند اندک، میتواند تأثیر مثبتی بر سلامت فردی و عمومی داشته باشد.